پدل و تنیس کنار هم
| پدل | تنیس | |
|---|---|---|
| زمین | ۲۰ در ۱۰ متر، محصور با دیوار و توری | ۲۳٫۷۷ متر طول؛ عرض ۸٫۲۳ متر در یک‌نفره و ۱۰٫۹۷ متر در دونفره، بدون دیوار |
| ارتفاع تور در وسط | ۸۸ سانتی‌متر | ۹۱٫۴ سانتی‌متر |
| راکت | بدون زه، سوراخ‌دار و کوتاه | زه‌دار و بلندتر |
| توپ | شبیه توپ تنیس با فشار کمتر | توپ تنیس |
| سرویس | از پایین، بعد از یک بار زمین زدن توپ، در ارتفاع کمر یا پایین‌تر | معمولاً از بالای سر |
| دیوارها | جزو بازی‌اند | ندارد |
| تعداد بازیکن | تقریباً همیشه دونفره (چهار نفر) | یک‌نفره یا دونفره |
| امتیازشماری | مثل تنیس، اغلب با امتیاز طلایی در چهل‌چهل | ۱۵، ۳۰، ۴۰، دیوس و ادونتیج |
کدام برای شروع راحت‌تر است؟
بیشتر تازه‌کارها در پدل زودتر به رالی می‌رسند: زمین کوچک‌تر است، سرویس ساده‌تر است و دیوارها توپ‌هایی را که در تنیس از دست می‌رفت به بازی برمی‌گردانند. تنیس برای رسیدن به رالی‌های پیوسته تمرین بیشتری می‌خواهد، اما یک‌نفره هم بازی می‌شود و برای هر بازی دو نفر کافی است.
اگر تنیس بازی می‌کنی و سراغ پدل می‌روی
ضربه‌ها را کوتاه‌تر بزن، توپ را به دیوار بسپار و منتظر برگشتنش بمان، و کنار تور با هم‌تیمی‌ات هماهنگ حرکت کن. در پدل قدرت کمتر از دقت و جای‌گیری کار می‌کند.
اگر پدل بازی می‌کنی و سراغ تنیس می‌روی
زمین تنیس بزرگ‌تر است و دیواری توپ را برنمی‌گرداند، پس حرکت پا و آمادگی بدنی بیشتری لازم است. سرویس از بالای سر هم مهارت تازه‌ای است که بهتر است با مربی تمرین شود.