امتیاز در یک گیم
امتیازهای هر گیم این‌طور شمرده می‌شوند: صفر (که «لاو» گفته می‌شود)، ۱۵، ۳۰، ۴۰ و گیم. امتیاز سرویس‌زن همیشه اول گفته می‌شود؛ «۳۰–۱۵» یعنی سرویس‌زن دو امتیاز و حریف یک امتیاز دارد. ریشه‌ی دقیق این شمارش روشن نیست و فقط باید به آن عادت کرد.
دیوس و ادونتیج
وقتی هر دو بازیکن به ۴۰ برسند «دیوس» است و گیم با اختلاف دو امتیاز تمام می‌شود. امتیاز بعدی «ادونتیج» است: اگر همان بازیکن امتیاز بعد را هم بگیرد گیم را برده، و اگر حریف بگیرد دوباره دیوس می‌شود.
در قالب «بدون ادونتیج» که در بسیاری از مسابقات دونفره و بازی‌های دوستانه رایج است، در ۴۰–۴۰ فقط یک امتیاز تعیین‌کننده بازی می‌شود.
ست
بازیکنی که زودتر شش گیم با اختلاف دو گیم ببرد ست را برده است؛ مثل ۶–۴ یا ۷–۵. اگر ست به ۶–۶ برسد معمولاً تای‌بریک بازی می‌شود و نتیجه‌ی ست ۷–۶ ثبت می‌شود.
تای‌بریک
در تای‌بریک امتیازها ساده شمرده می‌شوند: یک، دو، سه و… . بازیکنی که زودتر به هفت امتیاز با اختلاف دو برسد تای‌بریک را برده است؛ اگر شش‌شش شود، تا اختلاف دو امتیاز ادامه پیدا می‌کند.
امتیاز اول را یک بازیکن سرویس می‌زند و بعد هر دو امتیاز سرویس عوض می‌شود. بعد از هر شش امتیاز بازیکن‌ها جایشان را عوض می‌کنند.
مسابقه و سوپر تای‌بریک
بیشتر مسابقه‌ها دو ست از سه ست است؛ مسابقه‌های مردان در گرنداسلم سه ست از پنج ست. در بسیاری از مسابقه‌های آماتور و دونفره به‌جای ست سوم یک «سوپر تای‌بریک» بازی می‌شود: مثل تای‌بریک، اما تا ۱۰ امتیاز با اختلاف دو.
سرویس و تعویض زمین
- در هر گیم یک بازیکن سرویس می‌زند و در گیم بعد سرویس به حریف می‌رسد.
- سرویس اول هر گیم از سمت راست زده می‌شود و بعد از هر امتیاز سمت عوض می‌شود. توپ باید ضربدری در کادر سرویس حریف فرود بیاید.
- دو فرصت سرویس داری؛ دو خطای پشت سر هم (دبل فالت) امتیاز را به حریف می‌دهد.
- اگر توپ سرویس به تور بخورد و در کادر درست فرود بیاید «لت» است و سرویس تکرار می‌شود.
- بازیکن‌ها بعد از گیم‌های فرد هر ست (اول، سوم، پنجم و…) جایشان را عوض می‌کنند.